In de slipstream van de Olympische Spelen 2016 in Rio de Janeiro wordt de argeloze lezer van dit stripverhaal keihard in het kruis geschopt door de straatkinderen van de favela?s, de corrupte politie en de machteloze magistraten. Als hun moeder door buitensporig geweld van haar contact bij de politie van het leven wordt beroofd, staan haar twee jonge kinderen, een jongen van 9 jaar en een meisje van 4, in de kou. Geen eten, geen bed. Om te overleven zoeken zij aansluiting bij een jeugdbende, die aan de kost komt met het beroven van toeristen. Tegelijkertijd tracht de politie de favela?s te zuiveren van het zooitje ongeregeld. Cynisme in optima forma. Een rode draad door dit hartverscheurende stripverhaal is het adoptieprogramma dat is opgezet om de twee zielen onder te brengen in een rijk en wit gezin. Het scenario van Louis Garcia en Corentin Rouge (de laatste is ook verantwoordelijk voor het tekenwerk) is rauw en meedogenloos. Het schuurt langs de rafelranden van het bestaan. Een magischrealistisch element wordt gevormd door voodoo. Een puik verhaal.