Een grafische roman. Tibet in een nabije toekomst. Het land heeft zich onttrokken aan de Chinese overheersing, maar stuit in eigen omgeving op een strijd om de macht tussen verschillende politieke en religieuze groeperingen. De ??n nog onbetrouwbaarder dan de ander. De kern van het verhaal is rechtlijnig. Het lichaam van het meisje Mhusha is bedekt met kleine rode vlekken die haar in de weg zitten. Zelfs de hulp van een Lama biedt geen soelaas. Zij krijgt toestemming van de leiding van het klooster, waartoe zij behoort, om in een spirituele omgeving de hulp in te roepen van een mysterieuze Lama om zijn tempel over te schilderen en zo de demon in haar te liquideren. Haar steun en toeverlaat, de buurvrouw, begeleidt haar op haar gevaarlijke queeste. Het verhaal zit vol mythen, demonen, corrupte monniken, getroebleerde sektes en verlichte meesters. De Tibetaanse riten en tradities monden uit in het voortdurend reciteren van de mantra Om Mani Padme Hum, oftewel de aanroeping van de onder de mensen levende Boddhisattva Avalokitesvara. Deze mantra werkt als smeerolie voor de geest. Mark Hendriks vermengt veel symbolen in dit epos. Hij wijkt af van het Westerse beeld van lachende Boeddha?s en woeste yeti?s. Zijn tekenstijl is semi-realistisch, waarin invloeden opduiken van de postmoderne kunstschilder Jackson Pollock, die in de jaren 1940/1950 de kunstwereld verraste met drip painting binnen het abstract expressionisme, en van de abstracte landschappen van Jan Cremer. Het verhaal, gestoken in een kloeke band is indringend, meeslepend en cynisch tot op het bot. Door te laveren tussen droom en daad kan de na?eve hoofdpersoon het hoofd boven water houden.