Na zeker 25 jaar small-press is er eindelijk een boek van Wasco (pseudoniem van Henk van der Spoel) uit bij een uitgever. Het is een mooie hardekaftuitgave geworden met de titel Het Tuitel complex. Dat is alvast een goede naam, want de verzameling van werken die in het boek te vinden zijn doet een goedaardige vorm van geestesziekte bij de verwekker vermoeden. Nederland kent niet veel tekenaars die z? rechtlijnig blijven experimenteren op basis van een paar vaste elementen. Maar hoewel de werken van Wasco vanuit het ene perspectief wat star kunnen lijken, blinken ze binnen deze door de tekenaar zelf vastgestelde regels juist uit vanwege hun originaliteit. Het resultaat lijkt misschien op het eerste gezicht wat simpel, maar na een aantal pagina?s word je geleidelijk het werk ingetrokken. Samen met het bekende figuurtje Tuitel reizen je ogen over en door de platen. Wasco blijkt in staat de kijker door middel van beeld iets te leren over wat beeld is, en precies d?t is de waarde van zijn werk. Wasco?s strips zijn beelden over beeld en verhalen over verhalen vertellen. Daarnaast wordt in dit boek de grens tussen kunst en strip op een originele manier ter discussie gesteld in de op Mondriaan ge?nspireerde platen. Niet via een claim dat strip ook serieus genomen moet worden, maar juist door middel van het op een creatieve manier niet zo serieus nemen van kunst. De kleine boekjes die Wasco eerder zelf uitgaf, gaven het gevoel een artefact, een kunstwerkje, in handen te hebben. Dat gevoel ontbreekt bij deze bundeling, maar het grote voordeel is dat het werk van Wasco door deze uitgever een groter publiek kan bereiken.