Vader en zoon Huppen hebben voor Zonder pardon de handen ineen geslagen en grijpen terug op een beproefd genre: de western. Het decor is Wyoming, omstreeks 1880. In het nawoord onderstreept scenarist Yves dat ook Comanche, de iconische serie die zijn vader met Greg maakte, tegen dit decor speelde. Maar anders dan de groene prairies en beboste heuvels van Comanche, toont Zonder pardon enkel dorre, levenloze woestenij. Het decor weerspiegelt daarmee het karakter van de personages. Ook die zijn gespeend van enig mededogen of liefde. Of het zo bedoeld is, blijft in het midden maar Zonder pardon laat zich makkelijk lezen als een parabel op de gebeurtenissen in de woestijnen van Syri? en Irak waar de Islamitische Staat dood en verderf zaait. Buck Carter, een crimineel op de vlucht voor het gezag, heeft er geen enkele moeite mee zijn gezin op te offeren om zelf te kunnen vluchten. Overigens is dat gezag minstens zo wreed en meedogenloos als de crimineel die ze achtervolgen. Voor moraliteit en genegenheid is in Zonder pardon geen plaats. Als Buck Carter dan toch zijn zoon wil wreken is dat meer uit een verwrongen rechtvaardigheidsbesef dan uit vaderliefde. Zonder pardon is geen boek dat de lezer vrolijk stemt. Het album schetst een gitzwart mensbeeld. Zelfzucht en liefdeloosheid domineren, compassie en altru?sme bestaan niet. Dat deze grauwheid in zachte pastelkleuren over de pagina?s worden verbeeld, levert een aardig contrast op.