Op initiatief van de Stichting Nederlandse Veteranendag brachten tien stripmakers verhalen van tien veteranen in beeld. In chronologische volgorde wordt de lezer langs een afwisselend historisch panorama gevoerd. Dat begint bij de ervaringen van Ton Herbrink ? door Erik de Graaf zeer fraai in beeld gebracht ? die als militair bij de Prinses Irene-brigade in de Tweede Wereldoorlog aan geallieerde zijde meevocht. Vervolgens belanden we bij de dekolonisatie van Nederlands-Indi? (inclusief het latere verlies van Nederlands Nieuw-Guinea), de VN-inzet in Korea en Libanon. Na Kosovo en Angola vormen Irak, Afghanistan en Somali? het strijdtoneel waar Nederlandse militairen in recente jaren hebben getracht vrede en vrijheid te verwezenlijken. ?Dit album is een eerbetoon aan hun werk en inzet?, zo luidt de tekst onomwonden op de achterzijde van het boek. Daarmee is de uitgave evenwel geen ongenuanceerde heldenverering. De persoonlijke verhalen, soms gereduceerd tot een enkel voorval, laten gezamenlijk een divers en genuanceerd beeld zien dat een bescheiden maar aansprekende glimp toont van de uiteenlopende omstandigheden waarin de uitgezonden militairen hun werk deden. Helaas worden de missies slechts zeer summier ingeleid op ??n enkele bladzijde. Het aantal omgekomenen aan Nederlandse zijde wordt wel vermeld bij de oudere conflicten maar blijft onvermeld bij recentere missies. Opvallend is bovendien dat de inzet in Bosni? ? met de geruchtmakende genocide in Srebrenica ? buiten beschouwing blijft. Of dat een keuze is van de stripmakers of van anderen blijft de vraag. Op missie biedt een redelijk geslaagde staalkaart van de vaardigheden en stijlen van hedendaagse Nederlandse stripmakers. In een mix van journalistieke reportage en impressionistische aanpak brengen ze het onderwerp dichterbij. Naast Erik de Graaf springen ook de bijdragen van Erik Kriek en Jeroen Funke er uit. Intrigerend is ook het werk van Anne Staal, maar daar toont zich ook de beperking van het werken in vijf pagina?s waardoor de plotwending al te snel passeert. Verdere achtergrondinformatie zou zeker welkom zijn geweest. Hoewel er korte bio?s van de stripmakers zijn opgenomen wordt de levensloop van beschreven veteranen verder niet belicht. Welke vrijheid de auteurs genomen of gekregen hebben bij het verwerken van de persoonlijke ervaringen blijft ongewis. Zijn de weergegeven uitspraken letterlijk? Waar zijn de visuele beelden op gebaseerd? Enige variatie daarin hoeft geen afbreuk te doen aan de indruk die het album achterlaat, maar nu blijft het onduidelijk in hoeverre dit gezien kan worden als een historisch document. Het album verscheen met tien verschillende omslagen, dus verzamelaars kunnen hun hart weer ophalen.