Charlie de muis, een gemankeerd schrijver, worstelt met het wit van zijn schrijfpapier. Het papier blijft maagdelijk ondanks de drukte in zijn hoofd. De innerlijke monologen willen zich maar niet transformeren tot een vreugdevolle roman, die de literaire doorbraak zou betekenen voor de muis.
Om net te doen alsof zijn teruggetrokken leventje een vrije keuze is, zoekt hij afleiding in zijn gitaar, waarop hij de zigeunerjazz van Django Reinhardt vertolkt. Tijdens de gevechten om inspiratie krijgt de muis bezoek van een klein blauw vogeltje, genaamd eenzaamheid. Charlie wil zijn diepste gedachten delen met de vogel, maar als een dialoog dreigt, verdwijnt het beestje. Er zit niets anders op dan schoorvoetend stappen te zetten in de wereld waar de waan van het Carnaval heerst. Getooid met een wit masker duikt Charlie anoniem in het feestgedruis met zijn hoofd vol muizenissen.
Renaud Dillies is in zijn minimalistische tekenstijl en sobere verstilde verteltrant op zijn best. Hij lijkt vooral ge?nspireerd door het werk van de tekenaar Fred (Phil?mon). Het expressionisme van James Ensor, de Vlaamse schilder, klinkt door in het Carnaval. Naar vorm en inhoud is dit stripalbum een perfecte uiting van stripkunst.