Soeperman maakt zijn zoveelste comeback in albumvorm. Eerdere uitgaven werden gelanceerd bij een handvol verschillende uitgevers en nooit werd een consistente reeks opgebouwd. Daarom beginnen we bijna 25 jaar na de creatie doodleuk weer met nummer 1. Het zit onze antiheld Klark Klont intussen niet bepaald mee in het leven. Vriendin Loes en zijn huisdier Leo stappen op en zijn culinaire rubriek bij de krant wordt wegbezuinigd. Klont wordt gedegradeerd tot nederige boodschappenjongen. Ook zijn dates lopen uit op een fiasco. Zijn escapisme als Soeperman biedt weinig soelaas. Ondanks het vangen van uiteenlopende criminelen, is hij ook in deze situatie vaak de schlemiel van de dag. Dit uitgangspunt van de eeuwige loser, met een vette knipoog naar de huidige maatschappij, blijft een mooi gegeven. Toch komt het door de specifieke uitwerking niet echt uit de verf. Vanwege de beperkingen, het plaatsen van losse afleveringen van enkele pagina?s in Eppo, is Soeperman voornamelijk een gagstrip. De platte grap wordt door Willem Ritstier niet altijd even sterk uitgewerkt. De kracht van de strip zit ?m veel meer in het absurde, parodi?rende en anarchistische karakter. Om dat ten volle te benutten zijn langere verhalen nodig maar het huidige format staat dat helaas niet toe. De drukke tekenstijl van Ren? Uilenbroek bevat na al die jaren nog steeds meer informatie en details dan de kaders toestaan, maar de strakke inkleuring maakt het stukken leesbaarder dan in de eerdere zwart/wit-versies.