Recensies

De Kat hoort in de krant. Waarschijnlijk doet-ie het goed op posterformaat in een veel te dure expo-lijst. Maar een album lang (en dit is het derde al) is niet lekker meer. Bij vlagen is Philippe Geluck briljant, de Kat lucide. Die grappen hebben een bliksemend solipsistische logica. In een fractie van een seconde zie en lees je de waanzin van wat je ziet en leest. Navertellen lukt niet. Maar het monkelt dagen door. Soms is Geluck melig en de Kat zijn uitgesponnen excuus. De grappen missen vaart, duren vaak (maar zeker niet altijd) plaatjeslang. Zo nu en dan worden ze ook nog eens ontsierd door een krakkemikkige vertaling. Voor de broodnodige afwisseling zijn er van dit soort grappen veel teveel. Om van De Kat op z?n best te proeven zou je het album als een scheurkalender moeten lezen. Elke dag ??n stukje (en dan met nekkrampen stiekem een paar dagen in 't voren). Net als in de krant, tussen de gekte van alledag. Dan is de Kat op z'n best.