Recensies

De Schotse hooglanden. Prachtige, woeste natuur, onherbergzame dorpjes en, naar men zegt, regen. Veel regen. Ook in het eerste deel van het tweedelige Het pension van de dokter Eon. Een onnatuurlijke regenstorm, die het pension van de buitenwereld dreigt af te sluiten. Het pension is een typisch Britse psychiatrische inrichting, waar de jonge journaliste Gabrielle Lange is neergestreken met haar assistent Mathieu White. Zij, altijd op zoek naar primeurs en schandalen, stelt een onderzoek in naar deze inrichting en haar pati?nten, die stuk voor stuk een vooraanstaande rol hebben gespeeld in de Britse samenleving. Patrick Cothias volgt de twee journalisten tijdens hun verblijf in de inrichting, waar de pati?nten zich vrijelijk kunnen bewegen. Al snel raken de twee betrokken bij de vreemde praktijken die zich af spelen in het pension. De lezer wordt onderwijl gedwongen om na te denken over de normen en waarden van onze samenleving en over de vraag wie gek is. Kun je wel spreken van gek zijn of is iemand eerder hoogbegaafd en gefixeerd op een bepaald denkbeeld? De ten tonele gevoerde karakters worden door Griffo (pseudoniem van Werner Goelen) op fraaie wijze uitgebeeld. Hij slaagt erin om binnen zijn realistische tekenstijl de personages in meer of mindere mate karikaturale trekjes mee te geven zonder dat het pension een al te groot rariteitenkabinet wordt. De frisse, en waar nodig sobere, inkleuring ondersteunt het verhaal goed. Zeer boeiend zijn de laatste zes pagina's van het album, waarin het ontstaan van de inrichting wordt verteld. Gloria Hopes, voormalig schrijfster van bestsellers, vindt op zekere dag in Timothy Tips een gelijkgestemde ziel. Samen met deze professor in de botanica besluit ze om het pension op te richten om er daarna hun intrek in te nemen.